← Tüm Dini Hikâyeler ve Kıssalar · Kategori: İslami Kıssalar · Okuma süresi: 1 dk
İki Bahçe Sahibi
Malına güvenip şükrü unutan adam ve arkadaşının öğüdü.
Kur'an, iki adamın durumunu örnek olarak anlatır. Birine üzüm bağlarından iki bahçe verilmişti; etrafları hurmalarla çevriliydi, aralarında ekinler vardı ve ortalarından bir ırmak akıyordu. Bahçeler meyvelerini eksiksiz veriyordu.
Bahçe sahibi, arkadaşıyla konuşurken böbürlenerek, benim malım seninkinden çok, adamlarım da daha güçlü, dedi. Kendine zulmederek bahçesine girdi ve, bunun hiçbir zaman yok olacağını sanmıyorum; kıyametin kopacağını da sanmıyorum, dedi. Rabbime döndürülsem bile mutlaka bundan daha iyisini bulurum, diye ekledi.
Arkadaşı ona şöyle karşılık verdi: Seni topraktan, sonra bir damla sudan yaratıp sonra seni düzgün bir insan yapanı inkâr mı ediyorsun? Ama O, Allah benim Rabbimdir ve ben Rabbime hiç kimseyi ortak koşmam. Bahçene girdiğinde "Mâşâallah, güç ancak Allah'ındır" deseydin ya!
Sonunda bahçenin ürünü kuşatılıp yok oldu. Adam, bahçeye harcadıkları için ellerini ovuşturarak pişmanlık duydu; bahçe çardaklarıyla birlikte çökmüştü. Keşke Rabbime kimseyi ortak koşmasaydım, diyordu. Ona Allah'tan başka yardım edecek kimse yoktu.
Kur'an kıssanın sonunda şunu hatırlatır: Böyle durumlarda dostluk ve yardım yalnızca hak olan Allah'a aittir. Bu kıssa, nimetin sahibini unutmamayı ve "mâşâallah" demenin ardındaki bilinci öğretir.
Kaynakça ve Referanslar
- Kur'ân-ı Kerîm (Arapça asıl metin): Vahiy — Hz. Muhammed'e (s.a.v.) indirilmiştir Kur'ân-ı Kerîm Arapça asıl (mushaf); ayet konumları yalnızca doğrulama için api.alquran.cloud üzerinden kontrol edildi
- Kehf 32–44 ()