← Tüm Dini Hikâyeler ve Kıssalar · Kategori: İslami Kıssalar · Okuma süresi: 1 dk
Hz. Âdem: İlk İnsan ve İlk Tövbe
Allah'ın yeryüzüne halife olarak yarattığı ilk insanın, unutuşunun ve tövbesinin kıssası.
Allah, meleklere yeryüzünde bir halife yaratacağını bildirdiğinde melekler hayret ettiler. Orada bozgunculuk çıkaracak, kan dökecek birini mi yaratacaksın, diye sordular. Allah ise onların bilmediklerini kendisinin bildiğini söyledi.
Allah, Âdem'e bütün varlıkların isimlerini öğretti. Sonra o varlıkları meleklere gösterip isimlerini sordu. Melekler, Allah'ın kendilerine öğrettiğinden başka bir bilgileri olmadığını itiraf ettiler. Âdem ise isimleri bir bir saydı. Böylece insana verilen bilgi ve öğrenme kabiliyeti ortaya çıktı.
Allah meleklere Âdem'e secde etmelerini emretti. Melekler secde etti, fakat İblis büyüklük taslayarak direndi. Ben ondan daha üstünüm, beni ateşten, onu ise çamurdan yarattın, dedi. Bu kibir onu Allah'ın rahmetinden uzaklaştırdı.
Âdem ve eşi cennete yerleştirildi. Diledikleri her şeyden yiyebilirlerdi; yalnızca bir ağaca yaklaşmamaları istendi. Şeytan onlara vesvese verdi, o ağaçtan yerlerse ölümsüz olacaklarını söyleyerek onları kandırdı. Âdem verdiği sözü unuttu ve ikisi de ağaçtan yedi.
Hatalarını anladıklarında hemen Rablerine yöneldiler: Rabbimiz, kendimize zulmettik; bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen kaybedenlerden oluruz, dediler. Allah, Âdem'e tövbe edeceği sözleri öğretti ve tövbesini kabul etti. Çünkü O, tövbeleri çokça kabul eden ve çok merhametli olandır.
Âdem ve eşi yeryüzüne indirildi. Allah onlara, kendisinden gelecek hidayete uyanların korku ve hüzün yaşamayacağını bildirdi. İlk insanın kıssası, insanın hata yapabileceğini ama samimi bir tövbeyle Rabbine dönebileceğini öğretir.
Kaynakça ve Referanslar
- Kur'ân-ı Kerîm (Arapça asıl metin): Vahiy — Hz. Muhammed'e (s.a.v.) indirilmiştir Kur'ân-ı Kerîm Arapça asıl (mushaf); ayet konumları yalnızca doğrulama için api.alquran.cloud üzerinden kontrol edildi
- Bakara 30–38 ()
- A'râf 11–25 ()
- Tâhâ 115–123 ()